Dwadzieścia pięć, trzydzieści, trzydzieści pięć,
czterdzieści, czterdzieści jeden, czterdzieści dwa.
Parkinson, zanotuj „czterdzieści dwa”.
Hałas na Times Square pozbawia nas 42 procent słuchu.
Wyłączyć gramofon.
Czego słuchasz?
Nie słucham niczego.
Niczego?
Tak.
Służą do wsłuchiwania się w ciszę.
Jak długo ci to jeszcze zajmie?
Sądziłem, że płacę ci za wyciszenie mojego mieszkania
lub coś takiego.
Daje dźwięk B-moll.
- Co? - Twoje ogrzewanie.
Mam gówniany grzejnik.
Słyszysz ten hałas, co nie?
Problemem jest ogrzewanie.
W połączeniu z niskimi tonami urządzeń kuchennych
dźwięk emitowany przez grzejnik przyczynia się do twoich...
napadów lęków.
Naprawdę?
W razie innych problemów dzwoń w następny wtorek popołudniu.
PETER LUCIAN AKUSTYK WNĘTRZ
Witaj, tu automatyczna sekretarka Petera Luciana.
Jeśli dałem ci mój numer, to dobrze, że dzwonisz,
ale robisz to o złej porze.
Opisz zwięźle sytuację i zostaw swój numer telefonu.
Hej, Peter. Mówi Brian Mosden z Tribeki.
Posłuchaj.
Wiesz, że na początku byłem nieco sceptyczny,
ale po raz pierwszy od dawna w końcu się wyspałem.
Dziękuję za to, co zrobiłeś z blenderem.
Cześć. Dostałem numer od mojego kolegi, Alexa.
Chciałbym się umówić na to...
cokolwiek zrobiłeś u Alexa.
Teraz on i jego dziewczyna świetnie się ze sobą dogadują.
Mój numer to 646-240-008...
Grzejnik przyczynia się do twoich napadów lęków.
Słyszysz ten hałas, co nie?
Daje dźwięk B-moll.
- Co? - Twoje ogrzewanie.
Próba w terenie. Central Park.
G-dur.
Jesteś na czas.
Przed czasem.
- Ty jesteś Peter? - Tak.
Mam na imię Ellen.
Wejdziemy do środka?
Zanim wejdziemy do mieszkania, wolałbym zadać ci kilka pytań tutaj.
- Dobrze. - Usiądziesz?
Nagrywanie pomaga mi w pracy.
Nie masz nic przeciwko?
Pewnie, że nie.
Jest bardziej oficjalnie niż się tego spodziewałam.
Zauważyłem, że gdy klienci mówią o domu, będąc wewnątrz,
nie mówią o problemie wprost.
No wiesz.
Ciężko mówi się o problemach w związku w obecności partnera,
a w tym przypadku jest nim twoje mieszkanie.
Tak o tym nie myślałam.
Na początek...
przedstaw mi swoją osobę.
Moją osobę?
Siebie.
Mam powiedzieć imię, przedstawić się i takie tam?
Jak wolisz.
Nazywam się Ellen Chasen.
Pochodzę z Ohio.
Ale mieszkam w Nowym Jorku.
A teraz możesz opisać mi swój problem.
Jestem... wiecznie zmęczona.
Właściwie to wykończona.
Czuję się już zmęczona, zanim dotrę rano do pracy.
A gdzie pracujesz?
Dla organizacji wpierającej ubogie rodziny.
Ma siedzibę w centrum.
- I chodzisz do pracy? - Tak.
Każdego dnia pomagam ludziom i obserwuję, jak...
zaczynają swoje życie na nowo.
To miłe.
Nie...
Chodziło mi o to, czy chodzisz piechotą.
Wybacz.
Nie. To jakieś 40 przecznic.
Potrzebuję nieco czasu w każdym z pomieszczeń.
Zwłaszcza w kuchni, łazience i sypialni.
Żaden problem.
Chcesz do picia wodę lub coś innego?
Musi być tak jak było. Żadnych zbędnych dźwięków.
I żadnych urządzeń.
I nie, dziękuję.
Kuchnia.
Kran.
Kran i blender.
Lodówka.
Trzysta dziewięćdziesiąt.
Hillary.
- Jesteśmy w pobliżu. - Hej. Wybacz,
nie mogę rozmawiać, bo mam towarzystwo.
- Jest tam z tobą facet? - To nie to, co myślisz.
Dobra. Do zobaczenia.
Okej. Pa.
Wybacz.
A teraz muszę udać się do twojej sypialni,
jeżeli nie masz nic przeciwko.
Zazwyczaj zostawiam ją na koniec, bo to najbardziej osobiste miejsce,
ale mam nadzieję, że czujesz się swobodnie.
Oczywiście. Całkowicie.
Mogę popatrzeć?
SYPIALNIA DWA STOLIKI, DWIE LAMPKI
Mogę się położyć?
Zawsze to robisz?
Wspominałaś przez telefon, że masz problemy ze snem.
- Zgadza się? - Tak.
Pomogłoby mi odtworzenie twojej porannej rutyny.
Śpisz na boku?
- Nie. - Nie?
Dla pewności odsłucham moje nagrania,
ale wydaje mi się, że problem leży w kuchni.
Czy jadasz rano bajgle?
Nie. Czasami, ale...
Zazwyczaj jem tosty z owocami.
Zatem potrzebujesz nowego tostera.
To powinno pomóc.
Zauważyłem, że twój toster emituje dźwięk Es-dur.
A lodówka buczy w tonacji G.
Za to fundamenty rezonują subtelnym, lecz jednoznacznym C,
które słychać w całym mieszkaniu.
Proszę.
Słyszysz?
Ten mechaniczny dźwięk?
Albo może...
to układ wiatrów po wschodniej stronie miasta.
Niewiarygodnie spójny.
Cóż...
tak czy inaczej, nowy toster załatwi sprawę.
Sądzisz, że to takie proste?
Teoretycznie, twoja lodówka to czysta kwinta.
Ale mała tercja, którą emituje toster,
w połączeniu z odgłosami okolicy...
wywołuje u ciebie depresję.
Zamówię ci nowy toster.
Niebawem.
Powinniśmy pomówić za kilka dni.
Tak, pewnie.
W porządku.
Uwielbia ten swój rupieć.
- Jest fajny. - To prawda.
Wszystko tu jest ładne.
- Może zamieszkam na Brooklynie. - Chcesz się zamienić?
- Nie krzycz. Cleo śpi. - Wybacz.
Wiem, że u mnie też jest fajnie.
Ale czasem dziwnie się tam mieszka.
Mieszkanie jest za duże.
I nadal dostaję listy do Patricka.
Nie cierpię tego.
Ale czynsz jest tani.
Więc po co się wyprowadzać?
Zdrowie mieszkań z niskimi czynszami.
- Szlag. - Dam ci...
- Jest OK. - Przyniosę...
- Pójdę po ręcznik. - Leżą tam na blacie.
Dobra.
Czemu macie wszystko odłączone?
- A tak. - To ostatnia fobia Landona.
- Fobia? - Boi się wybuchu pożaru
podczas naszej nieobecności.
Albo w trakcie snu.
Podczas jedzenia kolacji.
Albo uprawiania seksu.
To nie jest fobia, tylko zapobiegliwość.
Więc wszystko odłączyłeś?
Pożary od takich urządzeń są częstsze, niż sądzicie. Zwłaszcza w miastach.
Ciągle o nich czytam.
Ma manię na ich punkcie.
- Gdzie o nich czytasz? - W Internecie.
I jak tam po wizycie tego akustyka wnętrz,
- którego ci poleciliśmy? - Właśnie.
- Landon go uwielbia. - Jasne.
Było nieco... dziwnie.
- W sensie? - Czemu? To jakiś zbok?
Nie. Zupełnie nie.
Chociaż leżał na moim łóżku.
- Brzmi dziwnie. - Ale takie nie było...
On nie jest taki.
Był bardzo uprzejmy i profesjonalny.
Powiedział, że potrzebuję nowego tostera.
Co?
Co w tym śmiesznego? Może to ci pomoże.
To brzmi niedorzecznie,
ale mówił coś o odgłosach okolicy
i o tym, jak moja lodówka przyczynia się
- do jej złego brzmienia. - Tak.
- Że co? - Jest z tego znany.
Słuchajcie, to z Wieści Miasta.
„Według Petera Luciana cisza jest pełna dźwięków,
a on sam oferuje metodę na depresję, lęki i przemęczenie,
które, jak twierdzi, wywołują dźwięki w naszych domach.
W trakcie naszej wizyty
w przerobionym schronie, który nazywa swym domem...”
Koleś jest ekstra.
„...Lucian wskazał na karteczki przy sprzętach,
- pełne nut i akordów”. - Dziwne, ale seksowne.
Ma kogoś?
- Serio? - Tylko ciebie może to kręcić.
I co sądzisz? Spróbujesz?
Nic mi nie jest.
Myślę, że ta terapia to już zbyt wiele.
- To nie dla mnie. - Serio?
Muszę tylko trochę odpocząć.
Gdy w zeszłym roku Landon ćwiczył do maratonu,
znalazł na Greenpoincie świetną akupunkturzystkę.
Bolało mnie biodro.
Wiem. Przecież mówię. Może warto spróbować.
- Ale to co innego. - To tylko akupunktura.
WIĘKSZOŚĆ TAKICH URZĄDZEŃ NIE WYTRZYMUJE PRÓBY CZASU
ALE NIE TEN MODEL
SĄDZĘ, ŻE BĘDZIESZ ZADOWOLONA - PETER LUCIAN
CZYNNE CAŁĄ DOBĘ
Sądzisz, że tu leży problem?
Zobaczę, co da się zrobić.
Robert czeka na ciebie w gabinecie.
WZRORY MIEJSKICH DŹWIĘKÓW? NASTROJOWE ODGŁOSY
Moja dane mają potwierdzenie.
Widocznie oni ich nie rozumieją.
To same dobre uwagi, Peter.
Zachęcam studentów, by stawiali trudne pytania.
Sądzę, że nieco pochłonęła ich twoja...
- niedbałość o kwestie formalne. - Ale jestem już blisko.
I rozumiesz, jak bardzo to ważne.
Przeczytałem to.
Nie spiesz się.
- To wymaga czasu. Wręcz lat. - I robię to od lat.
Odkryłem uniwersalną regułę
i społeczność naukowa musi ją poznać.
W nauce istnieje pułapka, przed którą przestrzegam studentów.
Ktoś może dostrzec to, czego szuka,
ale nie dlatego, że to istnieje...
lecz dlatego, że desperacko chce wierzyć, że tak jest.
Podważasz wyniki moich badań?
Nie.
Ale to nie może stać się zbyt osobiste
lub wręcz obsesyjne.
Trzeba mieć obsesję na punkcie tej dziedziny,
ale trzeba też być ostrożnym,
by zbytnio nie uwierzyć we własne idee.
Wybaczcie. Przepraszam, że przeszkadzam.
Peter, oto Samuél Diaz. Mój asystent.
Doradzam mu w jego pracy.
Nadal myślisz o odejściu z uczelni?
Raczej tak.
Muszę jakoś spłacić kredyt.
MAPOWANIE NOWEGO JORKU
Twoje badania są fascynujące.
- Moje? - Tak.
Dziękuję.
Oni wytkną każdy błąd.
Każdy bez doktoratu idzie pod ich topór.
Mógłbym, jeśli chcesz, udzielić ci kilku wskazówek
odnośnie formatowania tekstu i publikacji.
A Peter mógłby ci opowiedzieć
o stanowisku laboranta, o które się ubiegasz.
AMERYKAŃSKI MAGAZYN DŹWIĘKU
Witamy ponownie w audycji Amerykańskiego Magazynu Dźwięku.
Jestem doktor Elizabeth Brookings.
Dziś będziemy omawiać nasz reportaż
z ostatniego wydania czasopisma
o nowych odkryciach na temat szumów w Windsor.
I jak się to ma do akustyki wnętrz, którą się zajmujesz?
Wiesz, co to skala makroskopowa?
To coś z dużym mikroskopem?
Postrzeganie rzeczy na dużą skalę,
a w tym przypadku dostrzeganie wzorów.
Gdy ustalę dominujący, zapisuję go tutaj.
W pewnym sensie jest to skala makroskopowa.
Zazwyczaj...
znam rozwiązanie problemu, zanim pojawię się u mojego klienta.
I to zawsze działa?
D, F, A.
D-moll.
To niesamowite.
Znasz się na nutach?
Jako dziecko uczyłem się gry na pianinie.
Doprawdy?
Masz dobry słuch?
Sam?
Masz dobry słuch?
Przyzwoity.
Napisałem pracę na temat neuronów w uszach myszy.
Uwielbiam zmysł słuchu.
Tu automatyczna sekretarka Petera Luciana.
Jeśli dałem ci mój numer, to dobrze, że dzwonisz,
ale robisz to o złej porze.
Opisz zwięźle sytuację i zostaw swój numer telefonu.
Hej, Peter.
Mówi Ellen Chasen.
Wiem, że nie umawialiśmy się na telefon.
Nie wiem, na czym to polega.
Więc może oddzwoń albo...
Dziękuję, że przyszedłeś.
To pewnie zabrzmi dziwnie.
Nie chcę, żebyś pomyślał, że dzwonię,
bo jestem stuknięta, samotna albo...
Dostałam toster.
I zastanawiam się... czy jest może coś jeszcze,
co mogę zmienić, no wiesz.
I kiedy mogę oczekiwać, że coś się poprawi, albo...
kiedy zauważę jakąś zmianę.
No dobra, dzięki. Pa.
WYWIAD Z KLIENTEM
Tak czy inaczej, toster powinien załatwić sprawę.
Myślisz, że to takie proste?
Twoja lodówka buczy w tonacji G.
A fundamenty rezonują...
Robiłaś ostatnio remont?
Albo coś zmieniałaś?
Jedynie drobne rzeczy.
Żadnego malowania ani przemeblowań,
jeśli o to pytasz.
Dokładnie o to.
Jak opisałbyś swoje miejsce?
Moje miejsce?
Twoje mieszkanie.
Chodźmy już na górę.
SCHRON PRZECIWATOMOWY
Nagrania w terenie.
Dzielnica finansowa.
D-moll.
Pewne.
Brawurowe.
Carnegie Hall.
E-moll.
Ciche, dokładne.
Lower East Side.
As-dur.
Dysharmonijne.
Grand Central Station.
Poza godzinami szczytu.
B-moll.
Delikatne, cierpliwe.
Witamy w Sensory Holdings.
Proszę wybrać atmosferę do czekania.
Powietrze pustyni.
Pan musi być tym akustykiem wnętrz.
Peter.
Harold Carlyle.
Bardzo się cieszymy, że w końcu pan zechciał przyjść.
Asystentka wspominała o finansowaniu moich badań.
Oczywiście.
Ten artykuł w New Yorkerze naprawdę zwrócił moją uwagę.
Asystentka przygotowywała materiały na nasze dzisiejsze spotkanie z panem.
I okazało się, że korzystamy z pańskich odkryć.
Jak to?
Mówię o Czasomierzu Echa.
Słyszałem, że podobno powstał w podziemiach muzeum Met.
Pracowałem wtedy w Dziale Konserwacji.
Dbałem o to, by dawniej używane instrumenty
były zgodne z duchem swojej epoki i...
W ciągu ostatniej dekady znacznie ulepszyliśmy to urządzenie,
ale ten pierwszy egzemplarz stanowił...
kamień milowy w nagrywaniu koncertów.
Nigdy nie miał temu służyć.
Proszę wybaczyć. Zatem...
Jakie było jego zadanie?
Badałem wtedy drgania harmoniczne.
Producent urządzenia zachował patent w zamian za dokonanie pewnych poprawek.
Nie miałem zamiaru sprzedawać go ludziom.
Cóż, okazał się być rewolucjonizującym produktem.
Narzędziem.
Tak. Oczywiście.
Nie zlecam już niczego zewnętrznym firmom.
Cóż, nasi klienci widnieją na listach Forbesa.
Zajmujesz się lokalami mieszkalnymi, prawda?
Domami.
„Domowy biznes”.
Tak określają to moi znajomi.
Właśnie tym jesteśmy zainteresowani.
Rynek się zmienia,
a my chcemy, by nasze produkty zaspokajały potrzeby naszych klientów.
Oferuję ci szansę, Peter.
POMOŻEMY CI UZYSKAĆ IDEALNĄ RÓWNOWAGĘ
Na czym polega ta równowaga?
Kolory ścian, zapachy, kompozycje dźwięków.
I nasze technologie umożliwiają wirtualny rekonesans domu.
Wirtualny?
Póki co to rozmowa na czacie,
ale szczerze, no wiesz...
Nie jest to idealne rozwiązanie, ale nasi klienci je uwielbiają.
Nasze technologie i wsparcie...
mogą dać ci szansę
na tworzenie całej atmosfery wnętrz.
Wyobraź sobie tylko, jaki mógłbyś mieć wpływ na ich życie.
Uważam, że mam bardzo pozytywny wpływ
na życie swoich klientów.
Kupiliśmy cały zestaw, gdy się wprowadziliśmy.
Sądziłem, że mieszkasz sama.
Tak, to prawda.
To było bardzo dawno temu.
Nie sądziłam, że to istotne.
Raczej nie.
- Używasz go każdego ranka? - Każdego.
Masz problem.
To znaczy?
Nadal coś czujesz?
Tak, nadal coś czuję.
Chyba powinienem odwiedzić cię w pracy.
Naprawdę?
Żeby sprawdzić, co może zaburzać efekty.
Inni też tam muszą być?
Byłoby idealnie, gdybym wpadł tam rano.
Ale...
mogę przyjść po południu i odtworzyć twój poranek.
Po prostu...
Dość dziwnie byłoby mi to wytłumaczyć.
W pracy staram się raczej dbać o...
Dyskrecję. Rozumiem.
Co powiesz na przyszły tydzień?
Dobra.
Co oznacza czerwony kolor?
Zwykłą anomalię.
- Ma wpływ na badanie? - Oczywiście, że nie.
To dobrze.
Bo już powiadomiłem czasopismo, że nadeślesz im swoją pracę.
Pomóc ci?
Nie.
Pomyślałem, że przetwarzanie nagrań z taśm byłoby szybsze,
gdyby użyć uczelnianych komputerów.
Mamy je tam bardzo wydajne.
Wszystko tutaj działa.
Tak, ale to pozwoliłoby przyspieszyć pracę
i zaoszczędziłoby mi wiele czasu,
bo nadal rozglądam się za pracą na pełen etat w innym miejscu.
LIST OD REDAKCJI
DR ELIZABETH BROOKINGS REDAKTOR NACZELNA
Sądzę, że poza publikacją narodzi się jeszcze wiele możliwości.
Gdy ludzie zrozumieją te wzory i jaki mają na nich wpływ.
Można z tym wiele zrobić.
To znaczy?
Sam nie wiem...
Użyć w urbanistyce, architekturze, akcesoriach domowych.
Tu chodzi o uniwersalne stałe,
a nie o komercję.
Wybacz. Ja tylko...
Wyciągnij język.
Język? Serio?
Może mi wiele o tobie powiedzieć.
Ćwiczysz regularnie?
Czasami.
Dobra.
Udaj się do Niebieskiego Pokoju.
A gdzie... mogę się przebrać?
Jak długo mam tak z nimi leżeć?
To nie igły siedzą głęboko, tylko twoje emocje.
- Dobrze, ale... - Trzydzieści minut, czasem godzinę.
Proszę wybrać atmosferę dla podróży.
Morska Bryza.
...nadwyżkę w kwocie 130 tysięcy. Świetna robota. To tylko wasza zasługa.
Zła wiadomość jest taka, że wciąż podlegamy pod biuro burmistrza.
Tak, wiem. Gówniana sprawa.
Proszę spocząć.
Ellen zaraz przyjdzie.
Wybacz spóźnienie. Przedłużyło mi się spotkanie.
Wszystko gra?
Szczerze mówiąc, zazwyczaj nie pracuję w biurach.
Jest w nich tak wiele...
Chyba już zobaczyłem, co chciałem.
Wiesz, ja...
zrobiłam sobie wolne popołudnie,
więc może gdzieś pójdziemy
i powiesz mi coś więcej?
Znam pewne miejsce nieopodal.
- Dolewkę ciepłej wody, Peter? - Tak, poproszę.
Dziękuję, Albercie.
Tak, dziękujemy.
Stworzyłeś sobie w tym mieście swój własny mały świat, prawda?
Mieszkam tu już ponad dekadę,
a wciąż zdaje mi się, że jest w nim tak wiele rzeczy,
o których nie wiem.
Jakby było stworzone dla kogoś innego.
Był bardzo uporządkowaną osobą.
Te moje dwie szafki nocne.
Znał się na wszystkim i miał własne zdanie.
Było fajnie, no wiesz,
nie musieć decydować za siebie.
To zabrzmi głupio, ale...
pamiętam, że gdy odszedł...
było mi dziwnie, trzymając w dłoni pilot od telewizora.
Nie wiedziałam, do czego służą te przyciski.
Wybacz, to pewnie było zbyt osobiste.
W porządku.
A co z tobą?
Jestem pochłonięty pracą.
Mam zamiar opublikować artykuł o ludzkim zachowaniu.
O tym, jak dźwięk wpływa na relacje międzyludzkie.
Bez wątpienia masz do tego powołanie.
Widać to po tym, jak badasz i obserwujesz
w swój wyjątkowy sposób.
Trochę ci tego zazdroszczę.
Studiowałeś kierunki ścisłe?
Nie.
Teorię muzyki.
Poprzez dysekcję poznałem, jak działa utwór i jakie ma części.
Znasz Bacha, tego kompozytora?
Potrafił oszukać nasze uszy, żebyśmy myśleli,
że zamiast skrzypiec słyszymy wiele instrumentów.
Albo Strawinski...
i ten jego dysonans, by wyalienować słuchacza.
Albo Beethoven i to, jak budował napięcie oraz...
odwlekał satysfakcjonujący finał.
Ale każdy z nich używał neurologicznych technik,
o których ówcześni naukowcy nawet nie śnili.
Gdy to zrozumiałem oraz to...
jak funkcjonuje ich muzyka...
To było moim punktem wyjścia.
Do poprawiania akustyki w domach?
Tak. I nie. To...
Chodzi o moc, jaką ma dźwięk,
o to, jak wpływa na życie innych...
Nawet nie zdają sobie z tego sprawy.
Owszem, to dość skomplikowane.
Intryguje mnie to.
Mam bliskiego znajomego, który wykłada neurobiologię na Columbii.
I jego studenci mają za tydzień omawiać moje wyniki na sesji grupowej.
To nieformalne spotkanie.
Więc jak chcesz się dowiedzieć czegoś więcej...
To wiesz...
Battery Park City. F-dur.
Zadowolenie z siebie.
Jak się czujesz o poranku?
Bez motywacji. Rozdrażniona...
Sądziłem, że mieszkasz sama.
Tak, to prawda.
To było bardzo dawno temu.
Nie sądziłam, że to istotne.
Raczej nie.
Nadal coś czujesz?
Tak, nadal coś czuję.
Witaj, tu automatyczna sekretarka Petera Luciana.
Jeśli dałem ci...
Halo?
Jak mogę pomóc?
Nie, nie ma go.
Ale mogę mu przekazać.
Z Sensory Holdings?
Ja... jestem Sam.
Tak, pracujemy razem.
Powodzenia z prezentacją. Wybacz, że nie mogę przyjść.
Stoisz u progu czegoś przełomowego. Sam.
WZORY DŹWIĘKÓW I ICH WPŁYW NA MIASTO
- Jesteś znajomą Petera? - Ellen.
- Cześć. - Hej.
Upper East Side. Skala C i problem z tosterem o dźwięku Es.
Sądzę, że można mnie opisać w nieco lepszy sposób.
A więc Peter dostroił ci mieszkanie?
Pracujemy nad tym.
Czyli się nie udało?
Pejzaż dźwiękowy u Ellen zaburza jeden określony czynnik.
Ale... jest rozproszony.
Więc mam problem w zlokalizowaniu go.
- To interesujące. - Zabrzmiało, jakby to było skomplikowane.
- Bo jest. - Nie. Myślę, że twojej znajomej
chodzi o to, że zbytnio to komplikujesz.
Ale jak znam Petera, to na pewno pokazałby wam diagram
- z całą Teorią G-dur. - To prawda.
Miło mi cię poznać i móc tu gościć.
- Dziękuję. - Proszę.
Mówił, że się przyjaźnicie.
Zainteresowała ją grupowa sesja.
I moje odkrycie.
Dobrze będzie mieć kogoś, kto może spojrzeć na wszystko z boku.
Posłuchaj.
Niestety musimy przełożyć recenzję twojej pracy na następną sesję.
Sam wiesz... Przepraszam.
W ramach przygotowań Andrew do obrony jego pracy
- ocenimy jego prezentację. - No dobra, to idę.
Proszę o zajęcie miejsc w ciszy.
- Nie powinniśmy...? - Nie.
Zanim zapomnę, mam tu coś dla ciebie.
To pomoże. Pracowałem nad tym.
Zaczyna emitować szum, gdy podłączysz go do gniazdka,
Najlepiej do takiego z dala od mikrofalówki lub suszarki.
Dobrze.
- Mam go trzymać? - Nie. Schowam go do torebki.
Bardzo chciałabym usłyszeć więcej o tej Teorii G-dur.
...dodatkowe analizy wskazują na jeszcze więcej nieprawidłowości.
Wyniki, które osiągnąłeś na Columbii, robią wrażenie.
Dziękuję.
I twoja praca z Peterem Lucianem.
Towarzyszyłeś mu w wizytach domowych?
Nie.
Ale ciężko razem pracowaliśmy nad uporządkowaniem jego danych
w odniesieniu do całego miasta.
Samuél Diaz.
Miło móc cię poznać.
Jestem Harold.
Mi również miło, Haroldzie.
Bardzo tu podziwiamy pracę Petera.
Właśnie mówiliśmy o tym, czym Sam i Peter się teraz zajmują.
To odkrycie Petera.
Rozmawiał z wami o wzorach miejskich dźwięków?
Są jakieś nowe wnioski?
Właściwie to tak. Są niezwykle ekscytujące.
To mój największy projekt dla klienta.
Te promienie przenikają do ziemi.
To znaczy?
To, że docierają w głąb ziemi.
W Nowym Jorku to nie takie łatwe,
ale zaprojektowaliśmy je, by sięgały fundamentów.
I jaki to ma cel?
Cóż, jedynie kontrolowanie prądu doziemnego może pomóc
w uzyskaniu prawdziwej ciszy elektrycznej.
W tym mieście brzmi to jak luksus.
Przyszły najemca jest elektrofizjologiem.
Traktuje te rzeczy niezwykle poważnie.
Prawdziwa cisza brzmi nieźle.
I bardzo drogo.
Chyba cena jest adekwatna do osiąganego rezultatu. Prawda?
Tylko nie mów, że będę musiała wybudować na nowo mieszkanie.
Nie.
Spójrz na to.
Widzisz porządek?
W mieście?
Tak. Chodzi mi o siatkę wzorów.
Miejscami nie jest doskonała, ale...
wszędzie widać te powiązania.
Czerwone światło zmienia się na zielone.
Przechodź, nie przechodzić.
To są wskazówki.
Odkryłem, że istnieje coś więcej.
Niewidzialny, lecz potężny system.
Dźwięki...
które w pewnym sensie prowadzą ludzi przez miasto.
Prawda? Nie są tego świadomi, ale on istnieje.
I jest inny w różnych częściach miasta.
W dzielnicy finansowej jest to D-moll.
I jest szalone, w bardzo szybkim tempie.
Brawurowe.
W Lower East Side to dźwięk As-dur,
gdy uda ci się go wyłapać spośród dysonansu.
A w Central Parku dominuje G-dur.
Tam dokonałem pierwszego odkrycia.
To dźwięk nostalgii.
Jest spokojny, sielankowy, liryczny.
Test w terenie numer 14, Central Park, dźwięk G-dur.
Więc każdą część miasta charakteryzuje inny akord?
Każda z jego części ma swoją własną atmosferę.
Nie da się odseparować dźwięku od kolektywnego stanu umysłu.
To...
on wpływa na ludzi.
Rozumiesz?
Ale ja nie postrzegam w ten sposób świata.
To takie szorstkie.
Jeśli mieszkam w śródmieściu,
to wcale nie jest mi pisane życie w pośpiechu.
Mogę na to zareagować, tak by czuć wewnętrzny spokój.
Mogę się przed tym bronić.
Tu nie chodzi o doszukiwanie się czegoś.
Ale o to, żeby uznać coś, co już istnieje.
Jak grawitacja czy światło. To są uniwersalne zjawiska.
- Ale... - Posłuchaj.
To reguły, które kierują naszym światem.
Czemu musi istnieć coś, co nas stale kontroluje?
A dlaczego ludzie zachowują się w określony sposób?
Czemu odczuwają konkretne emocje?
Istnieje powód.
Bo są ludźmi. I mogą. Wybierają, by móc coś czuć.
Ale istnieją niewidzialne reguły, które kierują ich zachowaniem.
Panuje tu porządek.
Jest złożony, bo to stare miasto.
A te wzory są bardzo skomplikowane,
ale są tu zapisane i stale się powtarzają.
Istnieją tu od wielu lat.
Nie uważam, żeby moje życie było gdziekolwiek zapisane.
Sama ciągle dokonuję wyborów.
No dobrze. Twoje mieszkanie ma dźwięk C-moll.
To ton prozaiczny.
Dźwięk, który oznacza zrezygnowanie.
Wcale tak nie uważam.
A to zrezygnowanie przyczyna się do twego niepokoju.
I niewidzialne siły wpływają na twoje wybory.
A co z tobą?
Jesteś jedyną osobą, której to nie dotyczy?
Nie jestem na to odporny. Nikt nie jest.
Zatem jak możesz sobie ufać?
Bo ja to słyszę.
Słyszysz?
Pójdę już. Zrobiło się późno, więc...
Program Kontroli Poziomu Hałasu
składa się z serii pomiarów
przeprowadzonych w różnych częściach miasta
oraz w miejscach popularnych wśród ludzi.
Jednym z celów pomiaru będzie zbadanie
negatywnego wpływu hałasu na nasz słuch.
Trzymam odbiornik przy mikrofonie,
zamiast przy swoim uchu.
I wzmacniam dźwięk testowy do momentu aż stanie się słyszalny.
Jak długo jeszcze tu będzie?
- Muszę rano wstać do pracy. - Chyba prawie skończył.
Hej. Kończysz już?
Zlituj się, co? Jest już prawie północ, więc...
To dzwonienie.
No weź, skarbie. Wyproś go już stąd.
Wybacz. Muszę zebrać parę odczytów, resztę dokończę w biurze.
Potrzebuję jeszcze jednej minuty.
Wiesz co? Nie przejmuj się, damy sobie radę sami.
Panie Jajinsky.
Nie zastałem pana w mieszkaniu o umówionym wcześniej terminie.
Proszę niezwłocznie zadzwonić celem ustalenia nowej wizyty.
Jeśli Sam pokazał tym z Sensory moją pracę, to wiedzą już wszystko.
- Nie zrobiłby tego, Peter. - Cholera.
I nie wiń go za podjęcie się normalnej pracy.
To dla niego szansa.
Są moją konkurencją. To kradzież.
Nie wyolbrzymiałbym tak tego.
Im chodzi o marketing, a ty jesteś odkrywcą.
Nie przypiszą sobie mego odkrycia, jeżeli pierwszy o nim napiszę.
Kładziemy taki nacisk na dźwięk,
że nie dostrzegamy wartości, które niosą chwile pomiędzy hałasem.
EWOLUCJA USZU ELIZABETH BROOKINGS
I niech to przypomina nam o tym, że cisza wcale nie jest pustką,
lecz czymś nieskończenie pełnym.
Miłego wieczoru.
Dziękuję.
- Doktor Brookings. - Witam.
Jestem Peter Lucian.
- Miło mi poznać. - Dziękuję za tę przemowę.
Była fascynująca. I dziękuję za to, co pani robi dla tej dziedziny.
Czytam pani magazyn, od kiedy została pani naczelną.
To bardzo miłe. Dziękuję za przyjście.
Proszę wybaczyć, ale muszę iść. Życzę panu miłego wieczoru.
Akurat tak się składa, że ostatnio wysłałem do was artykuł.
Wiem, że to trochę trwa, ale pomyślałem, że spytam,
- skoro tu jestem. - Jak się pan nazywa?
Peter Lucian.
Dokonałem odkrycia wzorów dźwięków w mieście.
A pani praca służyła mi za inspirację.
Ja...
Nie sądziłam, że będziemy mieć okazję, by na ten temat porozmawiać.
- Dziękuję. - I że traktuje to pan poważnie.
Muszę przyznać, że pana metody są nietypowe.
Naprawdę badał pan te...?
Wzory dźwięków. Tak.
Tworzą reguły, które kierują naszym zachowaniem.
To zostało potwierdzone.
Na podstawie zapisu z wielu nagrań w terenie.
Na pewno pan w to wierzy.
Proszę posłuchać.
Może przekazałaby go pani do grupowej recenzji.
Tak. Wie pan co?
Przyjrzymy się tej pracy
- i napiszemy do pana. - O Boże.
- Dobrze. - W porządku?
Miło było poznać.
- Wzajemnie. - Do widzenia.
UMÓW DARMOWĄ KONSULTACJĘ
Dostroimy świat wokół ciebie, tak abyś mógł żyć i pracować w harmonii.
Nowy Jork to istna symfonia dźwięków.
A naszym ekspertom udało się zidentyfikować kluczowe melodie miasta.
Przedstawiamy Miejską Harmonię.
Spersonalizowane usługi mające na celu zbalansowanie twoich doznań słuchowych.
Dostroimy świat wokół ciebie, tak abyś mógł żyć i pracować w harmonii.
Nowy Jork to istna symfonia dźwięków...
Robiłaś ostatnio remont? Wprowadzałaś tu jakieś zmiany?
Nie, tylko jakieś drobiazgi.
Żadnego malowania ścian...
albo przemeblowań, jeśli o to pytasz.
Coś się wydarzyło...
i tego unikasz.
Co to takiego?
Nie, tylko drobiazgi.
Żadnego malowania ścian
czy przemeblowań, jeśli o to pytasz.
Dokładnie o to.
Jak się czujesz o poranku?
Jak się czujesz z tą zmianą?
Bez motywacji. Rozdrażniona. Nieszczęśliwa.
Same banały.
Chodzisz do pracy?
Tak, każdego dnia pomagam ludziom
i obserwuję ich...
jak zaczynają nowe życie na nowo.
To miłe.
Wiesz, co to?
Mniej więcej...
To we mnie siedzi. I nie mogę się tego pozbyć.
Nie uważam, żeby moje życie było gdziekolwiek zapisane.
Sama ciągle dokonuję wyborów.
A co z tobą?
Jak możesz sobie ufać?
A ty? Jak opisałbyś swoje miejsce?
- Moje miejsce? - Tak, twoje mieszkanie.
Jezu, patrz, gdzie leziesz.
...dobrze, ale o złej porze.
Opisz zwięźle sytuację i zostaw swój numer telefonu.
Hej, Peter. To ja. Pamiętasz mnie?
Dzwonię, by cię przeprosić za to, jak się między nami potoczyło.
Miałam lepszych kilka tygodni
i chciałam, żebyś wiedział, że miałeś rację.
Odnośnie mojego mieszkania.
Musiałam coś zmienić.
Pozbyć się starych rzeczy
i przestać żyć przeszłością.
Postanowiłam się z tym uporać.
Też możesz to zrobić. Jeśli tylko chcesz.
Wiem, że to ty pomagasz ludziom z ich problemami,
ale ten sposób, w jaki postrzegasz świat wokół siebie...
Myślę, że zapominasz w tym wszystkim o samym sobie.
Właściwie...
Mam już dość innych ludzi, którzy mówią mi, co mam robić, więc...
zrób, co uważasz.
Proszę.
Zadzwoniłam.
A ja posłuchałem.
Tłumaczenie napisów: Piotr Lipiec